مقدمه

از آنجایی که تا به اکنون متوجه خواص بی‌نظیر و سودهای کلان اقتصادی ترافل شدیم. ممکن است سؤالاتی راجع به آینده این گیاه برایتان پیش‌آمده باشد… در این مقاله سعی شده آینده این قارچ گران‌بها را بررسی نماییم.

تحقیقات و نقش دولت‌ها

تولید و افزایش قیمت باعث شده است که هر روز تحقیقات علمی گسترده‌تری در سراسر جهان برای پرورش ترافل صورت گیرد. در ۲۰ سال گذشته تلاش برای پرورش ترافل باعث شده است که هزاران هکتار مزرعه ترافل در فرانسه، ایتالیا و اسپانیا و مزارع کمتری در خارج از اروپا تأسیس شود. دولت‌ها مردم را به کشت ترافل تشویق می‌کنند تا از این طریق بتوانند از زمین‌های بی‌حاصل درآمدزایی کنند و به‌ویژه در مناطق توسعه نیافته با این کار مردم می‌توانند درآمد کسب کنند و از نظر کشاورزی توسعه پیداکنند. با این وجود هنوز سؤالات بدون پاسخ زیادی هست که جوابی ندارند. به مدت دو دهه هر ساله حدود ۴۰۰ هزار نهال تلقیح شده ترافل کشت می‌شود اما چرا این کار تأثیری در افزایش تولید ندارد؟

به وضوح می‌توان دید که یک جای کار ایراد دارد! آیا تحقیقات علمی دارد به بیراهه می‌رود؟ بخشی از مسئولیت این کار بر دوش افرادی است که تعداد مقالات علمی دانشمندان در این زمینه را ارزیابی می‌کنند. تعداد مقالات تئوری درمجلات علمی معتبر و پرمخاطب به مراتب بیشتر از مطالعات میدانی طولانی مدت است که بعید به نظر می‌رسد حتی برای خود این نشریات هم جذاب باشد.

نقش دولت ها در پرورش ترافل

ترافل در خارج از اروپا

امروزه بیشتر از ۳۰۰ مزرعه ترافل در کشورهای مختلف سراسر جهان در خارج اروپا تأسیس شده است. حدود ۱۰۰ مزرعه در نیوزیلند، تعداد مشابهی در استرالیا، حدود ۱۲۰ مزرعه کوچک ترافل در ایالات‌متحده و تعداد محدودی در آرژانتین، شیلی، اسرائیل، چین و آفریقای جنوبی. بسیاری از این مزارع هنوز خیلی جوان‌اند و تولیدی ندارند و یا خیلی کوچک هستند و تولید کمی دارند.

عوامل ناشناخته

جهان علم پراست از یافته‌هایی که غیرمستقیم و به‌صورت تصادفی کشف شده‌اند و بودجه‌های تحقیقاتی برای آن‌ها صرف نشده است. یک مثال از این کشفیات تصادفی  این است که محققان کشف کردند که قارچ‌ها ترکیبی تولید می‌کنند که مانع رشد باکتری‌ها می‌شوند. این کشف بزرگ باعث به وجود آمدن انقلابی عظیم در درمان بیماری‌های باکتریایی بشر شد.

یک مورد دیگر یافته‌ای است که نشان می‌دهد باکتری Staphylococcus pasteuri(این باکتری بر روی ریشه گیاهانی که به روش کشت بافت تولید می‌کنند، وجود دارد.) می‌تواند مانع رشد ترافل بیانچیتو شود اما بر روی قارچ اکتومایکوریزای دیگری مانند Hebeloma radicosum چنین تأثیری ندارد. این که S.pasteuri به صورت معمول در بافت خاک به وفور وجود دارد مهم نیست، چیزی که مهم است این است که یک موجود ذره‌بینی که ظاهراً به همزیستی ارتباطی ندارد، می‌تواند بر روی ترکیبات فلوری اکتومایکوریزا در خاک تأثیر بگذارد.

این مورد و دیگر واکنش‌هایی که بین قارچ‌های اکتومایکوریزا با دیگر موجودات ذره‌بینی مانند باکتری ریزوبیوم( Rhizobium)، کپک‌ها و حتی دیگر قارچ‌های اکتومایکوریزا می‌توانند پاسخی باشند برای این‌که چرا بعضی از قارچ‌های اکتومایکوریزا فقط در مناطق خاصی پیدا می‌شوند. چنین مطالعاتی همچنین می‌توانند توضیحی باشند برای این‌که چرا فقط ۲ درصد از مایکوریزاهای تشکیل شده به وسیله ترافل سفید ایتالیایی قادر به تولید ترافل هستند.

خوشبختانه تکنیک‌های جدید این فرصت را در اختیار محققان می‌گذارند که توضیح روشنی برای واکنش‌های میکروارگانیزم‌های داخل خاک ارائه دهند. یک روش، استفاده از روش نشانگرهای فلوئور سنتی است که در آن موقعیت DNA میکروارگانیزم ها را نشان می‌دهد و بدین صورت می‌توان فعالیت‌های آن‌ها را بررسی کرد. یک روش دیگر استفاده از میکروکوسم ها است. در این روش قارچ‌های اکتومایکوریزا را به همراه گیاه میزبان در یک محیط کاملاً کنترل شده و استریل باهم بررسی می‌کنند. در این شرایط عوامل زیستی و فیزیکی می‌توانند متغیر باشند.

چشم‌انداز

ما اطمینان داریم که یک روزی، یک نفر، جایی از جهان، یک تکنیک نوین و واقعی برای پرورش و تولید ترافل ها و دیگر قارچ‌های خوراکی اکتومایکوریزا ارائه خواهد کرد. به‌هرحال ما امیدواریم که روش‌های نوین، به شیوه‌ای نباشند که بتوان ترافل را بدون گیاه میزبان و در کارخانه‌ها تولید کرد، همان‌طور که امروزه بسیاری از قارچ‌های خوراکی دیگر را به چنین روش‌هایی در کارخانه‌ها تولید می‌کنند. زیرا چنین مصنوعی شدنی برای پرورش ترافل، قطعاً زنگ خطری خواهد بود برای یک صنعت بزرگ به قدمت تاریخ بشریت که تحت‌الشعاع دنیای پیشرفت و تکنولوژی قرار خواهد گرفت، صنعتی که نه تنها در قلب‌های اروپائیان بلکه در دل تمامی عاشقان فولکلور و طرفداران غذای خوب و ارگانیک و طبیعت دوستان رخنه کرده است.

قارچ ترافل

آینده ترافل در ایران

با توجه به پیشرفت‌های علم کشاورزی در  ایران و همچنین مشاهده و کشف رویش چندین نوع ترافل در برخی مناطق کشور، می‌توان به آینده این محصول با رویکرد اقتصادی و با استفاده از فنّاوری‌های جدید کشاورزی منطقه‌ای با دیدگاه وسیع‌تری عمل کنیم و برنامه‌ریزی‌های دقیق‌تری به جهت رشد این محصول داشته باشیم

همچنین از امکانات موجود در دسترس از جمله تحقیقات علمی و مقالات ترجمه شده بروز دنیا و وجود اساتید و مشاورینی خبره  در این زمینه استفاده نماییم. به امید آنکه در آینده‌ای نزدیک شاهد نام ایران در جدول تولیدکنندگان و صادرکنندگان ترافل دنیا باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *